Eskici

Hiçbir şey eskisi gibi olamıyor. Sanki eskiler hep daha güzel. Sanki eskiden yaşanan şeylerin yerini bir daha hiçbir şey dolduramayacak gibi. Geçip giden zamanın kıymetini bilemediğimizden belki de. Güzel şeyler olup da zaman geçtiğinde hala o güzellikte yaşamaya çalışmaktan belki. Oysa ki iyi tecrübelerin yerini daha iyileri alabilir hep. Fakat "keşke"ci olarak her yaptığımızdan pişmanız. Güzel şeylerde bile. "Keşke o zamana geri dönebilsem" "Keşke yine aynı şey olsa" "Keşke hep o günde kalsaydık" .... Bu pişmanlıklardan önümüzü göremiyoruz bazı zamanlar. Belki de şu anı yaşamayı becerebilsek eskiler hep yeni olacak. Geçmişteki mutluluklardan alabilsek gözlerimizi, ilerideki ufku görebileceğiz. Saplanmışız körü körüne bazı tarihlere. Belli olaylar, insanlar var aklımızda. Yenileri olmasın istiyoruz, birlikte mutlu olduklarımız hep kalsın. Yenileriyle gelebilecek güzellikler aklımıza gelmiyor hiç. Bazen neden farkında olamayız hayattaki diğer fırsatların..? 100 yaşındaki adam bile geçmiş yıllarını değil de yaşayabileceği bir sonraki güzel günü düşünmelidir bence. Hatta diğer günü bile değil, o günü, o saati... Düşünmeyi bırakıp yaşamalı. Çünkü sadece düşünmekle hayat geçmiyor. Hayat, yaşamamız için verilmiş bir hediye bize. Yaşadığımız anı sevmezsek , nasıl mutlu bir geçmiş bırakabiliriz ilerideki günlere?